Moje błękitne okulary

wiersze, podróże, fotografia

SZAROWIERSZYK

znów bliżej
znów gorzej
znów zostać nie może
na tym co przedtem
poziomie

znów zasnąć nie mogę
i myśleć mi ciężko
i uciec mam wielką
ochotę

znów światło mnie razi
i boli czyjś wzrok
znów życie nagrywam
na płyty

ten filtr czarno-biały
przed którym znów staję
nie przepuszcza mnie całej
niestety

i co ja poradzę
ten jeden kawałek
zawsze gdzieś w środku
zostaje

znów bliżej
znów gorzej
znów zostać nie może
bo ja ciągle nowa
się staję

22.I.2005

Reklamy

Czerwiec 5, 2008 - Posted by | wierszowanie | , ,

Brak komentarzy.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: